“Mij gaat het veel meer om de daad van het maken.”
Ide André’s schilderijen ontstaan uit energieke, fysieke handelingen. Elk werk kan worden opgevat als het bezinksel van beweging; sporen van kracht vastgelegd op doek als visuele partituren of seismografische registraties. In zijn werkwijze maakt hij vaak gebruik van touwen, kabels en andere middelen die ruwe, dynamische afdrukken achterlaten op het oppervlak. Deze gebaren zijn niet louter spontaan, maar maken deel uit van wat de kunstenaar omschrijft als een ‘gestolde handeling’: een beslissend moment dat reeds heeft plaatsgevonden. De toeschouwer kijkt naar de nasleep - de echo, de nagalm - en niet naar de handeling zelf.