Tjalf Sparnaay

Biografie

Tjalf Sparnaay

Tjalf Sparnaay is in 1954 geboren in Haarlem. Na een aanvankelijke beroepskeuze voor sportleraar, volgt hij toch zijn hart en kiest hij voor een loopbaan als schilder. Hij schrijft zich in bij de Amsterdamse Rietveldacademie maar deze opleiding beantwoordt niet aan dat wat hij voor ogen heeft. Hij verlaat de academie en ontwikkelt zich als autodidact verder tot een schilder van hyperrealistische schilderijen.

In die eerste periode verdient hij de kost als vervaardiger van realistische ansichtkaarten, maar meer en meer gaat hij zich toeleggen op de autonome schilderkunst. Wanneer hij een  bezoek brengt aan New York en oog in oog komt te staan met het werk van de vertegenwoordigers van de pop art en het daarbij passende Amerikaanse hyperrealisme, wordt hij bevestigd in die keus. Het schilderen van grote stillevens van eenvoudige dagelijkse gerechten als gebakken eieren en salades, van fast foodmaaltijden en van de restanten van triviale consumptieartikelen als vertrapte Coca-Cola blikjes wordt zijn handelsmerk.

Zijn inspiratiebronnen zijn in zekere zin divers. Enerzijds kijkt hij naar andere moderne schilders van het hyperrealisme, anderzijds vormen de Hollandse 17de eeuw meesters een belangrijke bron voor zijn bevlogenheid. Door veel naar musea te gaan, waarin het Amsterdamse Rijksmuseum een favoriet is, laat hij zich vooral door de verfijnde genretaferelen van Vermeer, het clair-obscur van Rembrandt en de overdadige stillevens van Kalf begeesteren. Hij onderzoekt vooral hun schildertechnische kwaliteiten zoals de uiterste minutieuze wijze van de weergave van de realiteit waarin lichtval en stofuitdrukking prominente kenmerken zijn.

Daarnaast vormt de fotografie een belangrijk medium voor de schilder. Voordat hij overgaat tot het werken met olieverf en penseel maakt hij verscheidene foto’s van zijn onderwerp dat hij zorgvuldig heeft gecomponeerd. Hij bewerkt deze daarna met fotoshop totdat hij de juiste compositie heeft gevonden; deze dient dan als voorbeeld voor zijn doek.Sparnaay schildert zijn stillevens op dusdanig grote formaten dat de kijker het doek ìn getrokken wordt om het werk tot in de kleinste details te kunnen bekijken. De schilder benoemt zijn werk dan ook als Megarealisme, een term die als vrije variant beschouwd kan worden op de officiële term voor zijn stijl Hyperrealisme.